Accountantskantoor aansprakelijk voor burn-out accountant

april 10, 2012

Aansprakelijk voor burn-outWerkgevers moeten voorkomen dat werknemers door een burn-out uitvallen. In het kader van die zorgplicht mogen werkgevers niet enkel vertrouwen op informatie afkomstig van werknemers. Dit oordeelde het Hof Den Bosch in 2009. Een accountantskantoor had dit wel gedaan en was daarom aansprakelijk voor de burn-out van een accountant.

Sinds dit arrest zijn er meerdere uitspraken over dit onderwerp verschenen. Daaruit blijkt dat een werkgever niet alleen aansprakelijk kan worden gehouden als hij daadwerkelijk op de hoogte was van de klachten van zijn werknemer, maar ook als hij hiervan redelijkerwijs op de hoogte had moeten zijn. De werknemer dient dus niet enkel te stellen en te bewijzen dat hij lijdt aan een burn-out en dat de klachten zijn veroorzaakt door zijn werkzaamheden. Hij moet ook aantonen dat de werkgever op de hoogte was, of had moeten zijn, van zijn klachten.

Kenbaarheid

In de volgende uitspraken heeft vooral de kenbaarheid een beslissende rol gespeeld.

In een uitspraak van het Hof Den Bosch van januari 2011 werd de werkgever niet aansprakelijk gehouden voor de burn-out van een werknemer. De werkgever had nooit melding gemaakt van zijn klachten, behalve bij de bedrijfsarts. Nu de bedrijfsarts zich diende te houden aan zijn beroepsgeheim en de werkgever geen kenbare redenen had om aan te nemen dat de werknemer op een burn-out afstevende, werd de werkgever niet aansprakelijk gehouden voor de schade.

In een andere uitspraak van het Hof Den Bosch van eind 2010 werd de werkgever wel aansprakelijk gehouden. Het stond vast dat de werkneemster geveld was door een burn-out, doordat zij door haar persoonskenmerken eerder daarvoor vatbaar was, uit eigen beweging werk mee naar huis nam en niets uit handen gaf. De werkgever had hiervan op de hoogte moeten zijn, ondanks dat werkneemster bij haar werkgever geen melding had gemaakt van haar klachten.

Feitelijke omstandigheden

In de voorgaande uitspraken werd vooral getoetst of de werkgevers op de hoogte waren – of hadden moeten zijn – van de klachten van de werknemers. Het verschil in uitkomst zit in de feitelijke omstandigheden. In de uitspraak uit 2011 had de werknemer al enkele jaren zijn nieuwe functie feitelijk uitgevoerd zonder klachten en was er ook geen sprake van structureel overwerk. In de uitspraak uit 2010 daarentegen, was de werkgever op de hoogte van de persoonskenmerken van de werkneemster. Daarnaast wist de werkgever dat de werkneemster regelmatig werk mee naar huis nam. Daarom had de werkgever juist een verhoogde waakzaamheid moeten hebben.

Zorgplicht

Uit de recente uitspraken blijkt dat werkgevers een zorgplicht hebben om te voorkomen dat hun werknemers uitvallen wegens een burn-out. Werkgevers kunnen niet enkel afgaan op de signalen die werknemers afgeven, maar dienen zelf ook waakzaam te zijn. Onder meer door (structureel) overwerk te voorkomen en regelmatig met hun werknemers over dit soort onderwerpen te spreken. Accountantskantoren kunnen hierbij –  onder meer –  gebruik maken van de urenstaten van hun werknemers.

Bekend is dat met die urenstaten verschillend wordt omgegaan. Sommigen boeken hun niet-declarabele overuren niet omdat die toch niet in rekening kunnen worden gebracht of omdat dit de verhouding tussen declarabele en niet-declarabele tijd negatief zou beïnvloeden. Vanuit een oogpunt van managementinformatie is het belangrijk een volledige registratie bij te houden. De geregistreerde werkelijkheid kan echter in een burn-out procedure wel tegen de werkgever worden gebruikt.

Bron: AccountancyNieuws

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.